Gezondheid

Op 10 januari hoorde ik dat ik nog enkele weken tot misschien maanden te leven had, waarbij (met name) fysieke uitvalsverschijnselen elke dag konden gaan optreden. De artsen hoopten voor mij dat ik goed zou reageren op de Dexamethason en dat blijkt gelukkig het geval. Dat kan me namelijk wellicht nog enkele weken tot nog twee maanden extra bieden. Ik bedacht me toen dat ik heel dankbaar zou zijn als me zes weken werden gegeven. Inmiddels ben ik al zes en een halve week verder. Zonder dat ik enige uitvalverschijnselen bemerk! Zes en een halve week met bovendien behoud van kwaliteit van leven, wat voor mij nog veel belangrijker is dan extra tijd. De pijn die ik had kan met medicatie worden weggenomen, zodat ik weer prima kan denken, communiceren, zinvol bezig zijn en genieten. Kortom: vrijwel het leven leiden dat ik had bij gezondheid. Dan wil ik de vele bijwerkingen van de Dexamethason best voor lief nemen.

Het geeft te denken over dat bijzondere begrip ‘gezondheid’. De wereldgezondheidsorganisatie (WHO) meent sinds 1948 dat “Gezondheid een toestand is van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welbevinden en niet alleen maar de afwezigheid van ziekte of gebrek”. De lat voor je je gezond mag noemen, ligt dus enorm hoog. Een onderzoeksgroep, geleid door Machteld Huber, heeft in een publicatie in BMJ (het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift British Medical Journal) een nieuwe definitie geponeerd, namelijk “Gezondheid is het vermogen om je aan te passen en zelf te beslissen hoe om te gaan met de sociale, fysieke en emotionele uitdagingen van het leven.” Daar word ik wel blij van. Ik behoud namelijk heel graag dat vermogen, oftewel zelfregie, en dat blijkt heel goed volledig mogelijk. In die zin voel ik me momenteel lekker gezond bezig.

Ik heb namelijk in mijn haperend vliegtuigje drie nieuwe hendels gekregen: Dexamethason, slaapmedicatie en Paracetamol. Al doende leer ik steeds beter hoe de fijnafstelling van elke hendel werkt. De hoofdpijn ter plaatse van de tumoren neemt soms een beetje toe en dan treedt er ook weer een beetje energieverlies en misselijkheid op, wat met een kleine verhoging van de Dexamethason allemaal meteen weer onder controle is. Het resultaat is dat mijn vliegtuigje dus af en toe een tikkeltje lager gaat vliegen, maar dat ik met die hendels het vliegtuigje dan direct weer kan stabiliseren en vervolgens blijkbaar weer lange tijd mooi rechtuit kan vliegen. Dat biedt fijne mogelijkheden voor een boeiende, zinvolle en ook leuke daginvulling – zonder pijn.

Vanavond ga ik maar eens een heerlijk glas wijn nemen om de mooie zes weken die al binnen zijn te vieren en het voorzichtige vermoeden dat er nog wel wat meer gaan volgen. Voor wie op afstand mee wil doen: ik breng vanavond een toost uit op jouw en mijn gezondheid – uiteraard wel conform de mooie formulering van Huber en haar team!