Facebook

Het klinkt misschien wel een beetje vreemd wanneer ik, na inmiddels een half jaar bloggen, meld dat ik eigenlijk niet veel heb met social media. Ik weet me geen raad met Twitter en ben zo’n type dat meestal pas driekwart jaar na haar verjaardag ontdekt dat er hartelijke felicitaties te vinden zijn in Messenger (sorry mensen!). Mijn Facebook account heb ik eigenlijk alleen om te lezen hoe het mijn familie vergaat in de USA, Canada en Australië.

Toch heb ik inmiddels een reden om Facebook wel zeer frequent te bezoeken. Op Facebook blijkt namelijk een speciale afgeschermde groep voor vrouwen met Triple Negatieve Borstkanker. Lotgenoten dus. Er is nog zo’n groep, die veelzeggend ‘Plat en prachtig’ heet. En eentje voor vrouwen met Triple Negatieve Borstkanker mét uitzaaiingen, waartoe ik met mijn diagnose natuurlijk ook direct word toegelaten. Maar daarin wil ik met mijn ‘beperkt uitgezaaid’ liever nog niet zitten. Eerst gaan voor een curatief traject. Dit kan altijd nog als de kanker zich toch verder blijkt te verspreiden, had ik bedacht. Sommige verhalen wil ik blijkbaar niet te vroeg horen.

Uit ‘mijn’ groep Triple Negatief Borstkanker lotjes (want zo heet de groep), heb ik al diverse goede tips gehaald. Over wat je een beetje kunt verwachten van de chemokuren. Wat je kunt doen tegen de misselijkheid. Of over hoe lang haar er over doet om na de chemo weer terug te groeien. Onderwerpen die de verpleegkundigen ook aansnijden, maar het blijkt toch fijn te zijn om van een groep van maar liefst 779 lotgenoten over hele verschillende ervaringen, angsten en geboekte resultaten of over fijne handigheidjes te lezen. Ik voel me momenteel eindelijk weer heerlijk fit, maar bezoek Facebook toch om te lezen over ervaringen met de radiotherapie, die ik waarschijnlijk binnenkort zal ondergaan.

Begin dit jaar had ik nog nooit gehoord van Triple Negatieve Borstkanker (TNBC). Eén op de zeven vrouwen krijgt echter borstkanker. Daarvan blijkt 15% TNBC, kortom ongeveer 2% van de vrouwen in Nederland. Als ik op een willekeurige zaterdag door de winkelstraat loop, passeer ik waarschijnlijk tientallen vrouwen die nu borstkanker hebben of het ooit hebben gehad, enkelen die ‘plat en prachtig’ zijn en mogelijk ook wel iemand met TNBC.

Ik heb me voorgenomen om nóg wat vriendelijker alle vrouwen die ik op straat tegenkom even aan te kijken. Ook de mannen, omdat het misschien wel hele lieve mantelzorgers zijn.