Mijlpaal

Vandaag kreeg ik de laatste chemokuur van de tweede reeks! Slap en wattig van de Tavegyl (het middel om allergische reacties op de chemo tegen te gaan) en de chemo zelf, maar vooral ook enorm opgelucht liep ik langzaam en genietend van de warme zon naar huis. Eindelijk breekt nu de periode aan waarin mijn lichaam een aantal weken de tijd krijgt om te herstellen. Nu eerst nog een paar pyjamadagen, maar vanaf volgende week zal mijn wereld al weer groter worden.

Voor die week staan ook de CT-scan en MRI gepland. De week daarop, week 39, gaat bekend worden wat deze 16 chemokuren hebben opgeleverd en krijg ik de adviezen te horen van het medische team voor de volgende trajecten. Waarschijnlijk operatie, vervolgens bestralingen en dan weer een chemokuur, maar ditmaal in de vorm van pillen die ik thuis kan innemen.

Van de verpleegafdeling kreeg ik een lief cadeautje om de afronding van de chemokuren thuis te vieren. Nadat ze het infuus van mijn hand had verwijderd, zei de regieverpleegkundige met een warme blik: “Jou hoop ik hier niet meer te zien.”