Op de rem

Daags voor elke kuur mét Carboplatin moet ik mijn bloed laten prikken en krijg ik een gesprek met de internist-oncoloog of de casemanager. Er wordt besproken of de bijwerkingen nog te doen zijn, oftewel of ik een volgende kuur zie zitten. Ook wordt besproken of de bloedwaarden veilig blijken, oftewel of de zorgprofessionals de volgende kuur verantwoord vinden. Ik realiseerde me dat het vandaag een kort gesprekje van enkele minuten zou zijn. De bijwerkingen zijn inmiddels best goed op te vangen en ik voel me fit. Voorafgaand aan het gesprek handelde ik nog twee calls af, vertrok iets te laat en koos er voor om toch naar het ziekenhuis te gaan wandelen, al moest dat inmiddels wel in een sportief hoog tempo. Opgewekt en licht natgeregend stapte ik de spreekkamer van de casemanager binnen.

Op haar beeldscherm toonde ze mijn bloedwaarden: een Hb van 5,5 en daarnaast te laag gehalte aan witte bloedlichaampjes en te weinig bloedplaatjes. Kortom: onverantwoord om morgen de kuur te starten. Stomverbaasd keek ik haar aan. De eerste gedachte die door mijn hoofd spookte, was dat dit de bloedwaarden van iemand anders moesten zijn. Maar ik had er toch echt op de prikpost met mijn neus bovenop gezeten, toen de stickers met mijn naam en geboortedatum op buisjes werden geplakt. Buisjes die ik net had zien vullen met mijn bloed. Er was echt maar één conclusie mogelijk: hoe ik me voel, komt domweg niet overeen met mijn bloedwaarden.
En daar ben ik niet van gediend.

Eerlijk gezegd had ik niet vol verlangen uit gekeken naar morgen, de volgende kuur met die beroerde Carboplatin. Maar het lijkt wel hard nodig te zijn en nu het niet doorging keek ik daarom toch teleurgesteld. Tegen een laag gehalte aan witte bloedlichaampjes kan eventueel de injectie worden ingezet die ik daags na de eerste chemokuren al kreeg. Maar dat kan alleen een dag na een kuur met alleen Paclitaxel, dus op z’n vroegst over 9 dagen. Aan die injectie had ik zeer waarschijnlijk die heftige hoofdpijnen bij die eerste kuur te danken. Tegen te weinig bloedplaatjes daarentegen is niets te doen, het lichaam moet de productie zelf herstellen. Proberen goed te slapen, meer adviezen zijn er niet.

De zware kuur met Carboplatin is (minstens) een week uitgesteld. Volgende week donderdag volgt een nieuwe meting en als de waardes dan nog geen groen licht geven, kan misschien worden besloten om de dosis Carboplatin te verlagen. De internist-oncoloog had eerder al uitgelegd dat het met deze kuur soms flink schipperen kan worden. Waarvan akte -nu al- en er moeten nog drie kuren met Carboplatin volgen…

Toen ik de spreekkamer uitliep realiseerde ik me dat ik hier toch echt niks aan kan doen. Die gedachte biedt alle ruimte om van de nieuwe situatie dan maar het beste te maken. Ik krijg dus blijkbaar een leuke tussenweek cadeau! Musiceren, lekker werken, misschien wat musea bezoeken… Denkend aan de tips en cadeautjes van lieve bloglezers die ik kreeg voor uitbreiding van mijn HITD-lijst, krijg ik er al helemaal veel zin in!