Tussenevaluatie

De uitslag van de MRI bevestigt mijn vermoeden. De chemo heeft effect: het dringt de kanker echt terug. Ik ben voorlopig nog lang niet uit de gevarenzone, maar dit is wel een positief tussenresultaat! De internist oncoloog scrolde door de meer dan 400 beelden die zo’n scan oplevert. Hij zette op zijn monitor twee beelden naast elkaar: eentje van de laatste MRI scan (7 juni) en eentje van de eerste (30 maart). Toen drong het pas echt tot me door. De schrikbarende, 9 cm lange, fel wit oplichtende klont die ergens in de beelden van de eerste scan tevoorschijn kwam, was nu verworden tot een 6 cm lang flauw grijs, schemerig wolkje. Een gunstig resultaat inderdaad en dat betekent alle reden om door te gaan met de volgende aanval.

Van de spreekkamer van de internist oncoloog liepen broerlief en ik daarom volgens afspraak direct door naar het volgende strijdtoneel. Dat woord zegt iets over het gif dat er conform plan wordt toegediend, maar doet overigens geen recht aan de sfeer op de desbetreffende oncologie-afdeling. Een andere patiënt had me bij mijn eerste chemokuur al gezegd dat het haar was opgevallen, dat werkelijk alle medewerkers er aardig en vakkundig zijn. Dat herken ik inmiddels. Ze wekken bij mij bovendien de indruk graag met de patiënten en met elkaar samen te werken. Als je je soms zo ongelofelijk kwetsbaar voelt als ik nu, is dit precies wat nodig is. Want ik ben flink moe, heb meestal pijn en dan word ik soms down en daardoor extra gevoelig voor die sfeer. Ondanks die bizarre omgeving, lukte het me door die vredige sfeer om los te laten en ik lag dan ook tussen alle wisselingen van infuuszakken en piepende pompen in regelmatig te dutten.

Na de heerlijk, verkwikkende bloedtransfusie afgelopen vrijdag, begon maandagmiddag opeens mijn ooglid pijn te doen. In de daarop volgende dagen bleek dat die flink ontstoken was geraakt en ik werd opnieuw door (een nieuw soort) hoofdpijn gevloerd. Een erkende pijnspecialist uit mijn netwerk gaf fijne tips om de pijn rap te verminderen. De internist oncoloog regelde na het zien van mijn oog vandaag bovendien samen met het secretariaat dat ik na de chemo direct door kon naar de oogarts. One stop shopping! Met weer nieuwe instructies en oogdruppels stapten broerlief en ik na een lange dag in het ziekenhuis eindelijk weer de warme buitenlucht in.

We trakteren onszelf lekker twee keer op heerlijke ijsjes en straks een film of leuke TV-serie. Het liefste zou ik alle bijna 250 volgers van deze blog vanavond ook willen laten meegenieten van een heerlijk ijsje. Er is reden toe: de chemo slaat aan, we gaan door met het volgende traject!