Braaf

Bij chemotherapie komt een aantal nieuwe leefregels om de hoek kijken. Van nature ben ik altijd best wel genegen me aan richtlijnen te houden. Nu sta ik nu af en toe voor dilemma’s of beland in verwarrende situaties.

Het begon nog redelijk simpel:

  • Eet geen grapefruit en ook geen pomelo, ugli, mincola, of tangelo – Dat gaat me lukken, omdat ik vrijwel nooit grapefruit eet en van de rest zelfs nog nooit had gehoord.
  • Het gebruik van alcohol beperken tot niets of hooguit één glas ergens in de tweede week na de chemo – Hmmm, jammer, maar goed. Ik hou me hier aan.
  • Drink 1,5 tot 2 liter water per dag – Door alle pillen die ik wegslik met water, dacht ik daar al aan te voldoen. Maar dat bleek toch onvoldoende, met extra hoofdpijn tot gevolg.

Twee voorbeelden van leefregels die ik lastiger vind:

  • Poets uw tanden tenminste 4x daags, na iedere maaltijd met een zachte tandenborstel en spoel na met zout water (of poets met Parandontax) – Oef. Dat blijkt in de praktijk best wel een klus. Omdat ik nu regelmatig tussendoortjes moet eten, komt dat al snel neer op meer dan 6x poetsen op een dag. Dat poetsen moet niet alleen zorgvuldig, maar vooral ook subtiel, omdat anders het glazuur van al dat poetsen kan beschadigen.
  • Na gebruik van het toilet, deze tweemaal doorspoelen met gesloten deksel – Dit heb ik opgegeven nadat ik een paar keer een eeuwigheid ernaast stond tot het reservoir was gevuld en ik voor de tweede keer kón doorspoelen. Ik hoop maar dat gescheiden toiletten thuis voor bezoekers en mezelf voldoende veilig is.

In de brief waarin de uitnodiging staat voor de eerstvolgende chemokuur, staan ook de algemene leefregels die het ziekenhuis heeft opgesteld om samen corona onder controle te krijgen. Eén daarvan is Kom alleen naar uw afspraak. Dat kan ik prima, dacht ik meteen. Misschien beïnvloedt de chemo mijn rijvaardigheid, dus met de auto op pad is niet verstandig. Liever lopend of op de fiets. Op de afdeling oncologie aangekomen, zie ik een verraste blik: “Ben je alleen? Heeft niemand je gezegd dat je iemand mee kunt nemen om je gezelschap te houden?” Misschien wel, en is me dat in de veelheid van auditieve informatie ontgaan. En dan de volgende uiting van verbazing: “Ben je op de fiets gekomen naar je eerste chemokuur? Kun je na afloop je alsjeblieft door iemand laten ophalen?”. Toch maar de fiets bij het ziekenhuis achtergelaten en een lieve buurman opgebeld.

Een dierbare attendeerde me er op dat katten in huis riskant kunnen zijn voor mensen die chemotherapie krijgen. Een terechte tip: via Google vond ik al snel meer informatie, met weer nieuwe leefregels zoals: Slaap in een andere ruimte dan uw huisdieren. – Oei. Weegt dit op tegen de grote voordelen, zoals ik noemde in eerdere blogberichten?

Ik heb besloten sommige risico’s toch maar te nemen en mij braaf te houden aan twee pakketten regels: een groot aantal van de aangedragen leefregels, plus een aantal zelfbedachte ‘lefregels’.

Ps: graag wil ik publiekelijk mijn complimenten uiten voor een goede vriendin van mij, die elke keer mijn blogberichten naar prachtig Cambridge Engels vertaalt voor de Engelstalige lezers. Vooral omdat ik haar keer op keer weer opscheep met onvertaalbare zinnen. Of zouden ze in Cambridge uit de voeten kunnen met Guidelines and ‘Gutslines’?