Spiegel

Tijdens het eerste consult werd mij, na het inschatten van de grootte van de tumor, al snel geadviseerd om alvast 4x daags 2 paracetamol te slikken. Ik schrok. Op dat moment slikte ik nog maar net 1 à 2 paracetamol per dag en dit klonk als een waarschuwing voor wat snel zou gaan komen. Onbewust hielden ze mij een spiegel voor: ik had lief indertijd vaak flink achter de broek gezeten op tijd pijnmedicatie in te nemen en voelde nu zelf maar al te goed diezelfde weerstand tegen pillen slikken.

Het woord spiegel blijkt echter ook precies de crux. Zorgprofessionals zijn ook bekend met de tweede betekenis van dit woord: het gehalte van een stof (pijnstilling) in een vloeistof (in je lichaam). Het idee is dat er een basisniveau wordt aangelegd vóór de pijn komt, zodat je lichaam die pijn en ook de heftige pijnpieken beter kan opvangen. Basisniveau voor mensen met mijn kankerdiagnose: 4x daags 2 paracetamol, in het tweede niveau komt daar naproxen bij, naar wens op te hogen tot een maximaal (nog net niet toxisch) gehalte, in het derde niveau tramadol (waar je al flink suf van kunt worden) en vanaf het vierde niveau komen de heftige opiaten om de hoek kijken. Ik kon in de eerste chemoronde net onder het derde niveau blijven.

Automobilisten kennen dit principe al wel. Als je met de auto een lange tocht voor de boeg hebt, bespaar je aanzienlijk als je op tijd vertrekt en vervolgens probeert een stabiel en niet al te hoog tempo te rijden. Kies je er voor om te laat te vertrekken, zo hard mogelijk op te trekken naar hoge snelheidspieken en dan weer noodgedwongen fors af te remmen, dan kost dat veel meer brandstof. Nog los van de risico’s op de weg én de afrekening als gevolg van slijtage bij de garage tijdens de eerstvolgende kilometerbeurt. Bovendien kan het aanzienlijke stress opleveren bij je medeweggebruikers. Dat herkennen de mantelzorgers ook weer, want iemand waarom je geeft te zien liggen met inadequate pijnstilling is geen feest.

Afgelopen week (de Opweek) kon ik de naproxen weer lekker afbouwen. Gisterenochtend, vóór de tweede chemokuur, heb ik de naproxen er bijvoorbaat weer aan toegevoegd. Spiegel opbouwen. Het hielp: minder last van de coldcap, en ’s nachts minder bijwerkingen. De analist had een rustige nacht. Ik hoop dat de spiegel me ook door de zondag, maandag en dinsdag, die in de eerste ronde zo zwaar waren, gaat helpen.

Zelfs mijn twee jonge katten leken het principe van tijdig voorbereid op het juiste niveau starten door te hebben. Toen ik naar bed ging, lagen ze beiden er bovenop al op me te wachten. Met heerlijk ondersteunend gespin.